Blister

Μοιάζουν όλα να χωράνε
σ’ένα κόκκινο blister,
μοιάζουν όλα να γυρνάνε,
σ’ένα κόκκινο blister.

Και σμίγουμε φτωχά,
κυνηγημένα,
στη γέφυρα του χρόνου,
και μας ενώνει
ότι η κατάρα μας σπάει
και μοιράζεται πάλι σε μας,
και η νύχτα αυτή δεν τελειώνει.

Φαντάζομαι
μια πτώση ελεύθερη...
Τώρα σ’αγαπώ
πίσω από πέπλα
όπου πόνος
και ανάγκη
και χολή
και ψευτιά
και η σμίλη του χρόνου με γδύνουν.

Και δε ζητάω πια οίκτο
και δεν ζητάω άλλο φως
μόνο ν’ακούω την καρδιά μου να σβήνει,
μόνο ν’ακούω την καρδιά μου να σβήνει....

​

Και μοιάζουν όλα να χωράνε
σ’ένα κόκκινο blister,
και μοιάζουν όλα να γυρνάνε,
σ’ένα κόκκινο blister…